تسخير

يک ماه و سه روز ديگر ۲۶ سال می شود.هنوز اين آتش سوزان است و هنوز اين سه يار دبستانی در تن تب دار خويش در مقابل دانشگاه می سوزند. بايد رفت. در راه وطن ترک سر بايد کرد. در راه عقيده...

***


يک ماه و سه روز ديگر ۴۹ سال می شود و يک سال و يک ماه و سه روز ديگر نيم قرن. کودکی که آن روز به دنيا آمد،‌امروز پير و فرتوت است. اما آن سه يار دبستانی، آن سه آذر اهورايی هنوز موهايشان به رنگ تاريکی شب است و چشم هايشان به تابندگی نور ماه.
آتشی برافروخته شد در پای درخت. دست بر آن گرفتيم در سرما و دلتنگی پاييز. گرممان کرد. آن سه يار دبستانی از هرم آتش گر گرفتند. روشن شدند. اما غافل شديم. درخت سوخت، خاکستر شد و بر باد رفت. آن سه يار ايستادند. نگريستند و گريستند. و ما غافل بوديم.

***


يک ماه و سه روز ديگر ۲۶ سال می شود،‌بايد رفت، در راه وطن ترک سر بايد کرد، در راه عقيده... اما در کدامين مرحله از اين راه به خطا رفتيم که اين گونه تاوان می دهيم؟

/ 8 نظر / 5 بازدید
morteza

اگر بپذیریم که برای استنشاق هوایی تاره در سرزمین آرمان باید ترک سر کرد آنگاه باید ببینیم کجا ره به خطا رفته ایم اما آیا همه اینطور می انگارند؟

morteza

راستی ، حال وهوای نوشته ها تغییر کرده.پخته تر و پرشورتر. خبریه آیا؟؟؟؟

سيامک

(با توجه به آخرين متنم) تصميم گرفته ام ديگر ننويسم... اين تصميم را به راي شما گذاشته ام

parvin

بارديگر شانزده هم آذر آمد و سربسر بر خاک ايران شعله افکند. جنبش دانشجويی ايران به خون شهيدان در ره خلق خود خورده سوگند. که تا آخرين نفس کوشيم و بشکنيم ديوار اين قفس در ره آزادی ايران شريعت رضوی قندچی بزرگنيا.

elnaz

sara jan salam . bayad begoyam neveshtanat kheyli taghir karde. marhaba

arash

زمان افسوس و دریغ و حسرت گذشته است . کاری باید کارد . سپیده نزدیک است ...

عرفان

سلام .. خوب! خوشحالم که از بچه های دانشکده فنی هستی !!! .. اما الان نحوه مبارزه فرق کرده است .. راه دیگری باید! .. نظرت قبول

sabou

salam az inke fingilishi mikhounid ozr mikham... matnhaye shoma ro khoundam ziba boudand ...omidvaram bishtar az in az ghalame shoma bahre babarim!