اين روزها...

این روزها... هنوز ادامه دارد...

 

یک امروز غزه روز هجدهم جنگ رو پشت سر میگذاره. همهء دنیا از شرق و غرب به تکاپو افتادند که جلوی جنگ گرفته بشه. دولت های عرب هم هیچ اقدام جدی نمی کنند.

ما بیشتر از ۲۸۰۰ روز جنگیدیم. همهء دنیا هم پشت سر عراق بودند. دولت های عرب هم تا تونستند بهش کمک کردند. همین فلسطینی ها چه علاقه ای داشتند به صدام حسین. این روزها سالگرد عملیات کربلای پنج هستش. یکی از دردناک ترین عملیات های هشت سال جنگ. برای همینه دلم برای مردم غزه نمی سوزه....

 

دو این مردم غزه هم دیگه خیلی سوسول هستند! خب جنگه دیگه! خاله بازی که نیست. می زنند و می کُشند! حالا گیریم الان بیش از ۹۰۰ نفر نظامی و غیر نظامی کشته شدند. در آذر ماه شصت و پنج با یک حملهء هوایی عراق هشتصد نفر از مردم کرمانشاه کشته شدند. بهمن شصت و پنج عراق ۳۵۰ بار به شهرهای ایران حملهء هوایی کرد. خب ما اینها یادمون میره؟

 

قبول دارم شرایط کشور ما با سرزمین های اشغالی قابل مقایسه نیست. ولی اینها که دلیل نمیشه! جان انسان چه کودک چه بزرگسال، چه مرد چه زن، چه نظامی چه غیر نظامی در همهء دوران ها و در همه جای دنیا به یک اندازه ارزش داره. البته به نظر میاد سیستم جوامع به سمتی رفته که ایمپن مسائل داره هر روز مهم تر میشه. شاید یک جور بلوغ جوامع بشری باشه و حساسیت بیشتر به این مسائل. شاید هم تاثیر تبلیغات باشه.

حالا هی میگن وامصیبتا! در غزه کودکان و زنان کشته میشن، منظورشون اینه که مردها بمیرند، اشکالی نداره؟

  
نویسنده : سارا ; ساعت ٢:٤۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٥ دی ۱۳۸٧
تگ ها :